Film o našim proćerdanim godinama

Priča filma "Buđenje iz mrtvih" događa se početkom bombardovanja, krajem marta 1999. godine, u Beogradu i u malom gradu u unutrašnjosti Srbije. Četrdesetogodišnji Miki, neostvareni pisac, razočarani docent na Katedri za umetnost, obeshrabreni demokrata i "išutirani" kolumnista tiražnih dnevnih novina, izlazi iz vlastitog groba i ulazi u vlastiti život… Ovako počinje radnja novog filma Miše Radivojevića. Nakon pauze od 10 godina, ovaj prilično neobičan i netipičan film snimljen je uz pomoć podrške grupe saradnika, prijatelja i umetnika, koja pokreće inicijativu koja omogućava realizaciju filma “Buđenje iz mrtvih”.

Film nosi crno-beli tonus koji pojednostavljuje jednu tešku priču. N akon velikog broja izvrsno snimljenih dela, direktor fotografije Radoslav Vladić uz reditelja i scenografa Nemanje Petrovića, odlučio se za fotografiju čudne fakture koja tokom filma gubi “boju“ da bi joj se pri kraju sa razlogom “vratila“.

- Film je crno-beli zbog jednostavnosti. Okupili smo se kao prijatelji, nas desetak, bilo je mnogo dobronamernih ljudi, onih koji veruju u film. Pomenuo bih Svetozara Cvetkovića koji je odigrao mnogostruku ulogu kada je o produkciji reč, naravno i kao glumac, kao i cela ta grupa od osmoro izvanrednih glumaca. I ako tu nešto ne valja, samo sam ja kriv – izjavio je nedavno Miša Radivojević.

Glumačku podelu čine kako stari njegovi saradnici tako i novi, čije je opredeljenje ka autorskom filmu predstavljalo razlog zbog kojeg se reditelj za njih i odlučio. Glavne uloge, sem Svetozara Cvetkovića koji je i producent, tumače Ljuba Tadić, Anita Mančić, Tihomir Stanić, Svetislav Goncić, Aleksandra Janković, Ana Franić, Nenad Ćirić...

Buđenje iz mrtvih“ je dvanaesti igrani film Miloša Radivojevića. Rađen je po scenariju samog reditelja, nastalog tokom jeseni 2003. godine, deset godina nakon filma “Ni na nebu, ni na zemlji“, njegovog prethodnog filma koji je postigao veliki komercijalni uspeh u godinama nemaštine, bede i “ničim zasluženim sankcijama“.

Ovo u neku ruku može biti autobiografski film, ali ne samo jednog čoveka, već svih nas, naših proćerdanih godina, zaprljanih sudbina, ublatnjavljenih ulica, autobiografija zlehude sudbine naroda i porodice kojoj pripadamo. Film „Buđenje iz mrtvih“ je svedok jedne “sahranjene generacije“ ovog podneblja, generacije koja bi mogla promeniti mnogo toga kad bi se vratila u život...