Abas Kjarostami jedan je od najuticajnijih i najkontroverznijih post revolucionarnih iranskih autora i jedan od najproslavljenijih režisera na međunarodnoj filmskoj sceni u poslednjih deset godina. Tokom perioda 80-tih I 90-tih godina prošlog veka u vreme kada su Iranci imali vrlo negativan imidž na zapadu, njegovi filmovi pokazali su humano i umetničko lice.

Diplomirao je na Fakultetu primenjenih umetnosti i slikarstva Teheranskog univerziteta. Karijeru započinje kao slikar, grafičar i illustrator knjiga, a karijeru u svetu filma započinje radeći najavne i odjavne špice i reklame.

Osnivač je filmskog odeljenja Instituta za intelektualni razvoj dece i mladih ljudi, tj. Kanun kako je poznat u inostranstvu, gde je produciran veliki broj najkvalitetnijih iranskih filmova ikada snimljenih. Na čelu odeljenja je bio pet godina, a u isto vreme režira svoj prvi film ‘'Bread and Alley'' 1970. godine. Snimanje obrazovnih filmova za decu pomoglo mu je da formira svoj osnovni filmski stil.

Iako je na početku svoje karijere snimio nekoliko filmova koji su dobili mnogobrojne međunarodne nagrade, tek posle revolucije u Iranu stiče ugled širom sveta. Dvadeset godina posle svog debitantskog filma ‘'Report'' (1977) osvaja Zlatnu palmu na festivalu u Kanu 1997. godine za film ‘'Ukus trešanja''.

Njegovi filmovi ‘'Close-Up'' (1990) i ‘'Život i ništa više…'' (1992) proslavljaju ga na zapadu, i to uglavnom u Francuskoj.

Pripada generaciji režisera koji su stvorili tzv. ‘' Novi talas'' u iranskom filmu koji je počeo još '60-tih godina, a procvetao tokom '70-tih pre revolucije 1979. godine.

Zanimljivo je da mu 2002. godine nije dozvoljen ulazak u SAD gde je na Festivalu u Njujorku trebao da predstavi svoj film ‘'Deset''. Njegov kolega Finac Aki Kaurismaki je u znak solidarnosti odlučio da bojkotuje festival i izjavio: ‘'Ukoliko je međunarodna kulturna razmena sprečana, šta nam je preostalo? Možda razmena oružja?''

Osim Zlatne Palme u Kanu 1997. godine za svoje filmove osvojio je mnogobrojne prestižne nagrade među kojima su najvažnije Roberto Roselini nagrada za celokupnu karijeru i Nagrada programa Izvestan pogled za režiju filma ‘'Život i ništa više'' na festivalu u Kanu 1992. god., Orden legije časti Ministarstva za kulturu i umetnost Francuske , Specijalna UNESCO nagrada 1997, Specijalna nagrada žirija festivala u Veneciji za film ‘'Vetar će nas poneti'' 1999. godine i mnoge druge.