Estetizovana politika

"Jug jugoistok" je psiho triler o krhkoj granici između realnosti i fikcije u društvu koje ne želi da se modernizuje, već se prepušta dejstvu inercije i tome da uvek drugi odlučuju o njegovoj sudbini. Sonja Savić je neko ko ne pristaje na postojanje tabu tema. Zato je ona glavna junakinja filma "Jug jugoistok", jer se kroz njenu životnu i profesionalnu priču, zahvaljujući njenoj iskrenosti prema sebi i okruženju, mogu sagledati događaji iz bliske prošlosti u širem kontekstu. Film "Jug jugoistok" je i esej o uticaju ideologije na društvo u kojem su mitovi uvek imali veliku prednost u odnosu na realnost. U vremenu kada se traži spremnost svakog pojedinca i celog društva da se suoči s neposrednom prošlošću, događaji se maskiraju, prekrivaju poluistinama ili naprosto potiskuju. Ako je XX vek bio vek šizofrenije, XXI vek je definitivna pobeda paranoje. Ni najobičniji događaj kojem prisustvujemo ne može više da bude oslobođen dodatne retorike po kojoj se prepoznaju različiti (para)politički uticaji. Istrenirani smo za "zaveru ćutanja", za gomilanje nasilja svake vrste koje na kraju jedino dovede do ravnodušnosti, što je zapravo i cilj onih koji truju prostor javnog mnjenja. U svetlu neokolonijalne kulturne politike Srbiji su ostavljene teme vezane za postkomunističku agoniju ili za magijski realizam. Kao da nam nisu dozvoljeni filmofilska osvešćenost, ozbiljnost dostojna misaonih bića i šansa da se bavimo žanrovima uobičajenim u drugim kinematografijama.

U tom smislu je film "Jug jugoistok" pokušaj da se napravi balkanski odgovor na Hičkokov film "Sever severozapad" i da se ne prepustimo ovdašnjem ustaljenom principu po kojem se estetika prepušta politizaciji. Naš cilj je da filmom "Jug jugoistok" obrnemo taj proces: da estetizujemo politiku, da ona postane potčinjena umetnosti. To je, naravno, u srpskim produkcionim i ideološkim okolnostima gotovo nemoguća misija, ali zahvaljujući DV tehnologiji i prijateljskoj atmosferi u kojoj je nastajao film "Jug jugoistok" to ipak postalo moguće.

Prvobitni naslov filma "Jug Jugoistok" bio je "Druga strana kapije". Uz puno sreće sa vremenskim prilikama film je završen za 30 snimajućih dana u proleće 2004. godine. Snimljen je uz pomoć Ministarstva kulture Republike Srbije i Skupštine grada Beograda, tehnikom i sredstvima "Montage film & video" i naravno uloženim radom glumaca i članova ekipe. U filmu, sem Sonje Savić, glume i Neško Despotović, Miloš Lolić, Puriša ?orđević i Hristina Popović, a kao specijalni gosti se pojavljuju i Boris Milivojević i Nikola ?uričko. U većini sporednih uloga pojavljuju se isključivo režiseri, montažeri, dramaturzi i teoretičari filma. Tako se sem dvadesetak studenata režije u filmu mogu videti i Radivoje Andrić, Balša ?ogo, Srdan Golubović, Dinko Tucaković, Bogdan Zlatić, Nikola Dragović, Dimitrije Vojnov... Prvi put na filmu pojavljuje se Ana Kraš, devojka koja se često može videti u domaćim reklamama, a u ulozi profesora Miše Glenija pojavljuje se poznati beogradski prevodilac i džentlmen Vlada Marjanović.